.

درد عمیق یک هجرت

حجم بی نهایت اشک

در هم مي شكند سطح صاف آسمان رویاهایم را

می نشینم در خود به نظاره ی ممتد وقت

و می نگرم به طوفان تلخ تردید روزگار

و به فرو ریختن سطح دیوار زندگی

و نوشیدن شراب مرگ

می نگرم به حجم بزرگ یک سوال سرخ

در زیر سنگ سرد

که بی پاسخ مانده است

آن آه آخر

به درد بزرگ و جانكاه آخرین نگاه مبهوتم

به آن خواهش بی اندازه که در وسعت وجود من نبود

به آن ناله هایی که همچون صاعقه فرو آمد بر جدار روح ام

بی تاب و زارم از پرواز بلند آن پرنده به وقت کوچ

بیزارم از این پرواز

بیزار